|
|
RYCERZE
Wspólnym przedsięwzięciem pacjentów MONARu w Wyszkowie oraz
wyszkowskiej młodzieży jest projekt terapeutyczny o nazwie Drużyny
Rycerskiej stworzony w roku 1999 przez Stowarzyszenie Kulturalno -
Alternatywne "Pepisko" w Wyszkowie. Bardzo szybko do pomysłu
przyłączył się wyszkowski Dom MONARu, od 1999 roku współpracujący ze
Stowarzyszeniem "Pepisko". 15 lipca 2000, 2001 i 2002 roku młodzi
mieszkańcy Wyszkowa oraz wychowankowie ZOZ MONAR OR w Wyszkowie
obserwowali inscenizację Bitwy pod Grunwaldem. Jak się okazało,
konfrontacja zasad funkcjonowania społeczności terapeutycznej oraz
wytyczne kodeksu rycerskiego, czyli reguły rycerskiej uzupełniają
się i uatrakcyjniają nawzajem. Podobnie dotyczy to również
wyszkowskiej młodzieży. Drużyna Rycerska poza ekstremalną rozrywką
(walka wręcz, kontrowersyjne stroje), przemyca ponadczasowe i
ponadkulturowe wartości. W szerszym kontekście swojej działalności,
Drużyna zajmuje się bowiem poznawaniem lokalnej historii i tradycji
(w okolicach Wyszkowa znajdowały się jedne z największych w Europie
cmentarzysk prasłowiańskich, ciągnął się Szlak Bursztynowy,
umiejscowione były grody i toczyły się liczne bitwy). Animatorzy
przedsięwzięcia liczą, że poprzez zabawę w średniowiecznych rycerzy
uda nam się zaszczepić w młodych ludziach (mieszkańcach Wyszkowa
oraz pacjentach ZOZ MONAR OR) poczucie związku z lokalną wspólnotą i
jej tradycjami. "Budynek ośrodka przekształcił się w zamek, a jego
mieszkańcy przywdziali własnoręcznie zrobione stroje z tamtej epoki.
Kat w workowym stroju ostrzył potężny topór, rycerze odziani w
kolczugi walczyli na miecze o bosonogą białogłowe. Głośna muzyka
płynąca z głośników, szczęk oręża i dym z ogniska przywabiały do
ośrodka coraz to nowych gości. Zabawa trwała do wieczora.".
Widowiskowe imprezy z udziałem rycerzy z MONARu zachwycają również
uczestniczących w nich mieszkańców Wyszkowa: "Najwięcej emocji
wzbudził pokaz walk rycerskich. Ponieważ zapadł już zmrok, rycerze
walczyli w świetle ogniska i pochodni, co wraz z mroczną muzyką
potęgowało napięcie. Wystąpili w zbrojach, strojach rycerskich i
barbarzyńskich, w walce posługiwali się toporami i mieczami. Gdy
jeden z walczących padał na ziemię, rozentuzjazmowana publiczność
głośno krzyczała w obronie pokonanego: - Oszczędź!" "MONAR
zaprezentowali krótki pokaz walk rycerskich. Dało się zauważyć, że z
pokazu na pokaz rośnie kunszt walki 'monarowskich' rycerzy oraz
doskonalą się ich średniowieczne stroje."

Reguła Rycerska
Drużyny Rycerskiej ZOZ MONAR OR w Wyszkowie
Stan rycerski zakonem jest, gdzie zakon ów jednaki i powołanie jego
jedne źródła w wierze świętej mające. W służbie stanu swojego
rycerze braćmi są, a braterstwo owe, siłę i dumę rodzące, źródłem
czci i honoru rycerskiego się stawa. Jakoż nie ma godniejszego stanu
ludzkiego serca i ducha, któryby bardziej powołany był w płodności
swojej: zacność rodzić, miłość ojczyzny krzepić i sumienność
powołania swego sprawować. Bo też wiadomym jest, iż człowiek dumny,
honorem się kierujący, szacunku dla siebie potrzebuje i by na ten
szacunek zasłużyć w życiu swojem wedle zasad reguły świętej
rycerskiej podąża. Przeto winien rycerz pamiętać kim jest i zważyć
na to co jego stan oznacza, pomnieć, że komu więcej poruczono od
tego więcej wymagać będą. Pragnąc tedy by czystość ducha i godność,
po wsze czasy, w stanie naszym rycerskim pozostawały świętą regułę
rycerską niniejszym spisujemy.
Trzy są rycerza przymioty święte: czystość w miłości i
prawdzie; cześć rycerska moc uczynku rodząca; sprawność oręża, ku
obronie słabych i przestrodze niesprawiedliwych.
O sposobach czynienia, by prawym rycerzem zostać:
O żywocie: człeka wszelakiego szanować; miłość w sercu nosić;
prawdę sercem i usty wyznawać; dobra i prawości przed złem i
niesprawiedliwością bronić; zapalczywości nie mieć, gniewu
nierozważnym uczynkiem nie wykonywać; słowu danemu wiernym być;
zważać na dumę rycerską by pychą nie została splamiona; nigdy, jako
żyw, pleców swoich wrogowi nie ukazywać;
O służbie: ducha swego i ciało doskonalić, w wierności
powołaniu swemu pozostawić; ciało swe w sprawności trzymać, być
zawsze do broni gotowym; majątek swój pomnażać i w należytym
porządku trzymać, by godnie w pole wystąpić, gdy zajdzie potrzeba; w
miłosierdziu swoim hojnym być, w złej przygodzie uczynkiem i
majątkiem wspomagać;
O porządku: sprzeczek nie miłować; ze skłóconymi pojednać się
przed słońca zachodem; rozkazaniu starszego we wszystkim być
posłusznym; oczu nie zamykać na grzechy występnych braci, lecz ku
ich naprawie podążać; umysł w trzeźwości trzymać; do przyzwoitości
się wdrażać, słów Złego w zwyczaju nie naśladować; oręża pochopnie
nie dobywać, w stanie gotowości utrzymywać.

Ta podstrona nie była dawno aktualizowana -
mamy zamiar niebawem to zmienić;):)
Czat na stronie!! New!! Kliknij!!
|